De Nieuwe Enkbrug, nu nog een houten bruggetje op Rotterdam Zuid bij de Enk, wordt vervangen door een brug van composiet. Een van de principes van circulair bouwen is het langer gebruiken van bestaande materialen, het liefst in dezelfde toepassing. Daarom is ervoor gekozen om de fundering van de brug, die nog in goede staat is, te laten liggen. De fundering is geschikt voor lichtgewicht materiaal. Omdat de levensduur van hout volgens hedendaagse standaarden niet lang genoeg is, viel de keuze op composiet.

Verstopt aan de Kralingse Plas ligt de Heemtuin: een bijzonder stukje stadsnatuur. Door de Heemtuin lopen houten vlonders, zodat bezoekers te voet het moerasachtige landschap kunnen ontdekken. Helaas lijden de vlonders aan houtrot en moeten ze worden vervangen. De zoektocht naar een duurzamer materiaal voor de vlonders ging van start. De nieuwe vlonders worden gemaakt van composiet. Composiet is een mix van kunststof, glasvezels en in sommige gevallen hardschuim, zoals PUR35. Door de materialen samen te voegen krijg je een sterk materiaal dat onder andere geschikt is voor het bouwen van bruggen. Voor composiet kun je verschillende alternatieve materialen gebruiken, zoals biobased hars en hennepvezels, vlasvezels of andere vezels.

Klein of niet, de Pater Pirehofbrug in Ommoord is het eerste voorbeeld van een Rotterdamse brug waarbij duurzaam beton wordt opgeschaald. De brug volgt op voetgangersbrug Slaghaam, een brug van geopolymeerbeton die vorig jaar de Betonprijs voor duurzaam bouwen in de wacht sleepte. Geopolymeerbeton is duurzamer dan gewoon beton omdat bij de productie niet cement, maar restmaterialen uit de industrie, bijvoorbeeld uit de hoogovens in IJmuiden, als bindmiddel wordt gebruikt.

Rotterdam snippert het hout van bomen. Die houtsnippers levert gemeente Rotterdam normaal gesproken aan grote partijen. Maar soms gaat er ook een lading van de snippers naar bewoners, in samenwerking met bewonersorganisaties. Het liefst verwerken we zoveel mogelijk hout hier in de bodem, zoals we met deze houtsnippers doen. Of kijken we naar andere opties, zoals een takkenril. Dat is een schutting van takken waarin dieren kunnen schuilen en nesten kunnen bouwen. Het is de ambitie van de gemeente om bij het hergebruik zoveel mogelijk kwaliteit te behouden en het materiaal zo lokaal mogelijk te gebruiken

In de Claes de Vrieselaan moest een aantal panden worden gesloopt omdat er een bom uit de Tweede Wereldoorlog is gevonden. De ontmanteling van deze panden moest zorgvuldig gebeuren. Een perfecte kans om circulair aan de slag te gaan en alles handmatig uit elkaar te halen en opnieuw te gebruiken op een andere plek in de wijk.

Het havenbekken in de Keilehaven in Merwe-Vierhavens (M4H) was eerst een stenige vlakte aan het water. Maar nu is het een getijdenpark met nieuwe natuur. Aangelegd met materiaal die op andere plekken uit de stad vrij zijn gekomen. Op die manier waren er veel minder nieuwe grondstoffen nodig.

In het gebied bij de Steilrand (een bijzonder landschap aan de noordkant van Rotterdam) liggen vlonders die helemaal zijn gemaakt van hergebruikte materialen uit de regio. Denk bijvoorbeeld aan dekplanken van eerdere projecten, meerpalen uit de Rotterdamse havens en zelfs wilgentakken die tijdens het snoeien in de omgeving waren overgebleven. Op die manier waren er minder nieuwe grondstoffen nodig.

In Carnisse zijn een aantal panden aan de Urkersingel en de Walchersestraat gesloopt. Buurtbewoners mochten eind 2025 onderdelen uit deze panden demonteren. Zodat ze die kunnen hergebruiken in bijvoorbeeld hun eigen woning. De naam van dit Rotterdamse fenomeen is Sloopoogst. Gouwe (KL)ouwe is de initiatiefnemer hiervan. De gemeente Rotterdam ondersteunt dit initiatief samen met Woonbron.

Caroline is als transitieregisseur verantwoordelijk voor circulaire projecten in de openbare ruimte.

Hier komt een beschrijving van Joep.